Weven – down the rabbit hole

In 2014 bedachten mijn vriendinnen een workshop voor mijn vrijgezellenfeestje – iets creatief dat zelfs ik nog nooit gehad gedaan. Lastige opgave, maar het was ze gelukt: weven. In één middag voelde ik al een klik met deze techniek en de dame die de workshop gaf zag al dat dit wel goed ging komen.

Toeval of het lot? Mijn aangetrouwde tante heeft een weefopleiding gevolgd en leerde mij weven. Ik begon met een kleine Glimåkra met vier schachten. Deze is inmiddels vervangen door een 1.40 m. brede Leclerc met acht schachten en directe schering (ik zou niet meer zonder kunnen!).

En nu is hier een Ashford knittersloom (50 cm breed) bijgekomen (zie foto). En als je denkt dat een hevelriet getouw minder ‘echt’ is dan mijn Leclerc? Niks daarvan! Het zijn gewoon twee heel verschillende dingen. Op mijn Leclerc kan ik bijvoorbeeld tapijten, omslagdoeken en grote lappen stof weven in alle mogelijke patronen. Maar hij is zo groot, dat hij in z’n eigen kamer moet staan en het weefklaar maken is een leuke, maar flinke klus. Weven op een hevelriet is simpeler en sneller (binnen een uurtje ben je weefklaar), je kunt er breigarens op weven en – belangrijk! – het getouwtje is zo compact dat je aan tafel, op de bank, op de grond in kleermakerszit of onderweg kunt weven. Hoe fijn is dat?

Voor ik begon met weven was ik al gewaarschuwd; als het weven je te pakken krijgt, laat het je niet meer los. Iemand zei eens op haar blog ‘Down the rabbit hole of weaving’ en ik kan het niet mooier verwoorden!

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *